Vrienden van de Dieptetuin
de tuinclub die echt werkt
 
 

Verslag werkochtenden 2017

Van elke werkochtend wordt een verslag gemaakt, zodat ook degenen die deze ochtend gemist hebben, kunnen lezen waar we mee bezig zijn geweest en om te vernemen wat er eventueel voor volgende keer op het programma staat.

zaterdag 14 oktober, bezoek Arboretum:


 





 






vrijdag 13 oktober:

Jan Willem heeft een duidelijk systeem bedacht.

Kees verwacht bezoek....

 

Meta en Tineke waren er maar druk mee, mede door het tuinbezoek

Vandaag krijgen we bezoek van tuinclub 'De Hofdames' uit Doorn.

 Logisch dat we voor zo'n lange tafel meerdere tafellakens aan elkaar moeten leggen.

Zoals gewoonlijk begint Hanny haar rondleiding met een tocht langs de fotogalerij in de Kate.

 Zo tegen het eind van het seizoen zitten alle compostbakken al bijna vol. 

Jaco heeft een stoere Amerikaanse holster voor haar snoeischaar.

 Herfstasters helemaal in de kleur van ... 

.... Henny's trui !

De herfstkleuren zoeken elkaar op in de tuin.






zaterdag 7 oktober:

Wat een bedrijvigheid in de Dieptetuin, deze ochtend. Onze vrijwilligers, te veel om bij name te noemen, en kunstenaars en hun opbouwwerkers. De Dieptetuin maakt voor het eerst deel uit van de Kunstroute Zeist; Maarten, Barbara en hun schildersvrienden hebben veel aan de organisatie ervan bijgedragen. Een experiment, bedoeld om een win-winsituatie te creëren: een prachtige ambiance voor de exposanten, en hopelijk een nieuw, ander publiek in de Dieptetuin, voor een eerste of hernieuwde kennismaking. Er was ook sprake van enige overlapping: onze Joyce exposeerde samen met haar man Gerard, en die-van-Lucie, Hans van der Kant, stelde ook zijn schilderijen op. En, los van de kraampjes: de abstracte objecten kwamen goed uit in de bomen, de borders en op het gazon.
 
De meeste vrijwilligers hielden zich bezig met het extra mooi maken van de Tuin voor de bezoekers op zaterdag en zondag: nog wat dood spul uit de borders verwijderen, en de paden extra aanharken. Maar de stoere mannen gingen onverstoorbaar verder met structureel tuinwerk. Kees snoeide er weer lustig op los, Hans en Jan Willem waren de berceaus aan ‘t opschonen en Albert knipte onvermoeibaar de gazonrand bij. Barbara vierde haar verjaardag met heerlijke taartjes. Het speciaal door Janneke gecomponeerde lied onderstreepte haar tomeloze energie en inzet voor de Dieptetuin. Eerlijk is eerlijk: zonder Barbara’s doorzettingsvermogen waren we nooit zover gekomen met ons vrijwilligersinitiatief! Onze toegewijde Barista’s, Meta en Tineke hebben weer vele lekkere bakkies gezet en een mega-afwas weggewerkt, hulde! Zaterdag was het weer niet om over naar huis te schrijven, maar zondag is er toch veel volk naar de kunst komen kijken. Mooi om als Dieptetuin aan te haken bij een gemeentebreed evenement!
 
We komen nog samen in oktober op de werkochtend van vrijdag de 13e (waarop we ook een tuinclub ontvangen); op een excursie op zaterdag 14 oktober naar het Arboretum in Doorn, op de werkochtend van zaterdag 21 oktober en op die van zaterdag 28 oktober, tevens de feestelijke afsluiting van het mooie tuinseizoen 2017. Dan zal ook het programma van de Winteractiviteiten 2017/2018 (min of meer) bekend zijn, in ieder geval de data voor de inloop-koffieochtenden en de interessante workshops in onze warme Kate, vanaf november.


Voor de eerste keer neemt de Dieptetuin deel aan de kunstroute Zeist met maar liefst negen  kunstenaars, van schilders en pottenbakkers tot beeldend kunstenaar.

 Het leger fietsen verraadt een grote opkomst van vrijwilligers vanochtend.

 Zoveel vrijwilligers konden onmogelijk allemaal binnen zitten; bovendien trakteerde Barbara op appelgebakjes voor haar verjaardag. 

Janneke heeft weer een zeer toepasselijk lied geschreven, dat uit volle borst wordt meegezongen.

Terwijl iedereen zich maximaal concentreert op de ingewikkelde tekst (Opzij, opzij, opzij), geniet de jarige met volle teugen!

Terwijl de kunstmarkt nog wordt opgebouwd, komt er ook nog een net getrouwd echtpaar langs voor een foto-shoot!

Helemaal passend bij deze tijd worden er ook bruidsfoto's gemaakt met behulp van een drone! 

 Ook Margreeth doet dit jaar weer mee met de kunstroute. Mooie kruisbestuiving dus.

 Zaterdag viel de kunstroute in het water, maar zondag zit onze Ad zichtbaar te genieten van het zonnetje.

Enkele kunstenaressen toasten met Barbara op het mooie weer en op de succesvolle verkopen.

 3D-kunstenaar Andreas zingt spontaan enkele smartlappen mee met 'Ad Fundum', zoals hij zich zelf vanmiddag voorstelde.

Ondanks het wisselvallige weer kijken we terug op een toch weer bijzonder evenement. Onze tuin blijkt ook voor dit soort manifestaties zeer geschikt te worden ervaren. 





vrijdag 29 september:

Het is nu echt herfst en dat betekent: het harken en vegen en vegen en harken van blaadjes, eikeltjes, takjes en dennennaalden. Een deel van onze “crew” was daar druk mee. Een ander deel was weer druk met het onkruidvrij maken en houden van de keienranden. Wat een monnikenwerk is dat toch! Ik heb er bewondering voor, want het is een taak die ik nooit kies! Wie waren de druktemakers deze week? Zoals altijd in willekeurige volgorde: Willem Fazant, Ad en Ad, Maarten, Ton, Meta, Kees, Jan-Willem, Anne-Margriet, Albert, Jaco, Janneke, Josje, Reina, Nel, Margreet, Barbara, Henny en Hanny. Meta was vandaag onze enige koffiedame, maar natuurlijk kreeg zij snel assistentie van een paar anderen. Tijdens de koffie met beschuit met eigen honing kregen we een eikeltjesregen op ons Kate-dak en Anne-Margriet kreeg zelfs eikeltjeskoffie daardoor!

Diverse planten en struiken werden ge- of verplant, ook op de plek waar een boom is weggehaald. Daar komt ook nog een hibiscus te staan, maar die heeft nu nog te veel blad. Even wachten dus nog.

Het wildseizoen is weer begonnen! Ad M. heeft een wilde eupatorium gevangen en verwijderd; niet om op te eten overigens.

De tuin is nog steeds prachtig en het is verbazingwekkend hoeveel planten er nog bloeien. Kijk en geniet van de asters in soorten en maten en kleuren, van de sedum, de cyclaampjes, de herfsttijloos, de persicaria, verbena, meisjesogen, salvia purpurea, gaura, geraniums, herfstanemonen, onze winterharde fuchsia’s, monnikskap, floxen. Sommige hortensia’s bloeien nog en naast de banken bloeien schattige kleine calaminta nepeta (bergsteenthijm). Ga even door je hurken of op je knieën om deze lieflijke bloempjes van dichtbij te bewonderen! De herfst laat zich ook al zien in de wingerd; deze gaat prachtig verkleuren de komende tijd, net als de parottia persica (Perzisch ijzerhout). Dat is de grote struik rechts naast de bijen, op de bult. Op diezelfde bult staat ook de kardinaalsmuts; die heeft dit jaar enorm veel mutsjes! (Zie de foto)

Nog één maandje werkochtenden en dan zit het werkseizoen voor dit jaar erop. Zet in je agenda: 7, 13, 21 en 28 oktober en vergeet ook de Kunstroute van komende zaterdag en zondag niet. Diverse kunstenaars exposeren in onze Dieptetuin. Gaat dat zien!

Eerlijk is eerlijk: Kees had de herfsttijloos als eerste ontdekt bij de entree. Mooi en bizonder!

Het is heerlijk werken in de tuin vandaag bij zo'n 20 graden!

Het lijken wel spiegeleitjes, die herfstanemonen!

Monnikenwerk: de keitjes onkruidvrij houden.

Pas wel op, Hanny, daar boven bij de bijen!

Meta heeft lekkere beschuitjes besmeurd met Dieptetuin honing. Waaraan kun je zien dat Meta uit Den Haag komt?

  

De varens hebben het naar hun zin in dit vochtige hoekje naast de trap.

Die kruiwagen is nog wel erg leeg, Kees!


Geen eikeltje meer te bekennen. 

..zeven, acht, negen, tien. Wie niet weg is..


Kees toont trots 'zijn' tuin aan zijn begeleidster.

 Kardinaalsmuts op zijn mooist; rode blaadjes, rode bessen.

Het lijkt alsof Ton is omgevallen... Maar nee, hij concentreert zich gewoon op zijn werk.

Moeilijk voor te stellen: over drie maanden staat op deze plek de kerststal!



zaterdag 23 september:

Eentonig maar waar: wederom een hele hoge opkomst! En men kon toch niet van tevoren de ‘Taarten van Ton’ hebben geroken, want dat was een echte verrassing! Gefeliciteerd, Ton, gouwe gozer! Verder waren er: Maarten, Josje, Lucie, Agnieta, Jan, Pieter, Joyce, Henny, Nel, Meta, Tineke, Yvonne, Hans, Barbara, Josje, Kees, Gerda, Albert, Jan Willem, Reina en Loeki. De ochtend stond in het teken van veel opruimen: bladeren, takken, onkruid en woekeraars.
 
Terwijl hij zijn verjaardag vierde was Ton druk bezig met het onkruidvrij maken van de vijverrand, en nam Henny de spiegels van haar, laat ons zeggen: heesters, onder handen. Reina was op jacht naar haagwindes, maar die waren er niet meer, reeds opgeruimd of vinden ze het al te koud? Vervolgens heeft zij nog heel wat uitgebloeide anemonen verwijderd. Lucie heeft ‘Johan’s herinneringslavendel’ in vorm gebracht en de bovenborder daar omheen gewied. Agnieta was als een bouwvakker bezig in ‘haar’ border, met haar stoere kniebeschermers. Pieter en Joyce verrichten monnikenwerk: onkruid uit de nieuw ingezaaide gazonrand halen, er was daar zelfs vingerhoedskruid gesignaleerd. Hoe kan dat nou? Zat er wilde bloemenmengsel tussen het graszaad? Joyce kon vandaag toch het snoeien niet laten: onze treurden moest nodig van wat dorre takken worden bevrijd. Gerda en Albert gingen in volle vaart de Persecaria te lijf, waardoor weer wat Zeeuwse Knoopjes tevoorschijn kwamen.
 
Jan Willem heeft de cascade aangeharkt en de paden onder de berceaus, Joyce en Barbara hebben daar ook heel wat blad weggehaald. Al te wilde uitlopers van de berceaus zijn door Jan gesnoeid, evenals het pruikenboompje. Kees en Nel hebben samen de keienrand langs de borders gewied, een klus waarbij de blik wel op oneindig moest. Yvonne heeft manhaftig wat kruiwagens met onkruid gevuld, en Maarten ging in zijn flatteuze  waadbroek te water om voor de zoveelste keer de fonteinsproeier schoon te maken. Hans hielp overal, voor alle voorkomende werkzaamheden kan op hem een beroep worden gedaan. Meta en Tineke hadden het druk met de verjaardagskoffie en de afwas, daarbij geholpen door Loeki. Josje liep weer speurend rond; samen met Gerda heeft zij de nieuw aangeschafte planten een plekje gegeven. Wat andere, meer bescheiden Persecaria-variëteiten, en de astertjes ‘Jenny’ en ‘Stardust’. Hoe hebben we daar ooit zonder gekund? Die gaan zorgen voor nog meer leuke kleurtjes in de borders. Er is ook een tweede Vernonia gearriveerd, die eerst moet acclimatiseren op een beschut plekje achter de Kate. Kortom: op deze mooie nazomerochtend bleek maar weer eens hoeveel trouwe, hardwerkende Vrienden de Dieptetuin heeft. Komt allen weer op de volgende werkochtenden: 29 september en 7 en 13 oktober.

 Het is erg fris en heïig als Kees en Albert de tuin betreden.

 Joyce en Jan Willem verfraaien het uitzicht van de Valk!


Waar rook is, is Hans. Hier onder de berceau. (wie heeft trouwens de perenberceaux gezien op Binnenste-Buiten? Geweldig!)

 

De besjes van deze taxus lijken veel op ontpitte rode olijven!

Gerda en Albert pakken alles aan wat de grenzen van het betamelijke overschrijdt! 

En weer wordt er gezongen en getrakteerd vandaag: ons aller Ton is jarig. Hulde!

Kijk, zo heurt het: de jarige mag het spits afbijten. Lekker Ton, dankjewel.

 

Zo zie je maar dat dozen ook heel decoratief kunnen zijn.

 Moet Ton op zijn verjaardag ook nog eens flink aan de bak.

De hersft komt er nu echt aan. Mooi hoor!

Het zonnigste en meest beschutte plekje van de tuin. Dat zie je zo.

We blijven maar hopen dat Willem - alias Fasaant - en Henk nog een keer langs komen. En dan hopelijk wel met een bijl om deze stronk te ruimen!




vrijdag 15 september:

Er is weer met man – en vrouw – en macht gewerkt. En zoveel mensen als er waren, bijna komen we tafels tekort! Janneke, Hanny, Ad en Ad, Kees, Barbara, Meta, Albert, Henny, Nel, Jan Willem. Gerda, Jaco, Josje, Willem, Maarten, Margreet, Tineke, Ineke en de kleine - vermeldenswaard: zeer zoete - Charlie, en Loeki. (Nu maar hopen dat ieders naam is genoemd!) De foto’s tonen ook de uiteenlopende werkzaamheden die zijn verricht, want die zijn teveel om op te noemen. Over de all-rounders niets dan lof: die springen overal in en bij. Maar het is leuk om te zien hoe velen een eigen specialisme ontwikkelen. Of, ook zeer prijzenswaard, de verantwoordelijkheid op  zich nemen voor een steeds terugkerende klus, die lang niet altijd zeer sexy is. Zo ziet onze Albert er een uitdaging in om op zijn grasmobiel de hele gazonrand in z’n eentje te knippen, en het lukt hem (meestal) nog ook!
 
Josje en Gerda zijn plantenluisteraarsters: zij kunnen horen wat een plant wil. Meer zon, minder mest, z’n buurman weg of zelfs: ik wil nu echt verhuizen! Zij hebben onderzoek gedaan naar de Vernonia Mammuth, inderdaad heel groot en mooi (zie de onderste foto) en sterk. Echt een ‘iron lady’, in het Egels heet deze plant ook ‘Ironweed ‘. Een majestueuze paarse plant, vlak voor de linker parasol van ‘t huis, een geweldig souvenir van onze excursie naar de tuinen in Gorssel, vorig jaar. Daarvan moet natuurlijk op een goed moment een tweede exemplaar onze borders in, in het kader van het spiegelen. En met de beste condities om goed aan te slaan. Hanny heeft in de muur bij de plaquette een ienie-mienie muurvarentje ontdekt, ook heel bijzonder. (Niet dat Hanny dat meldt, zij is heel oplettend, maar dat dat groentje zich daar weer weet te nestelen wel, is-ie aangevoerd door de wind?)
 
Henny heeft zich zeer verdiept in ‘haar’ heesters in het gazon. Op haar verzoek deze rectificatie op eerder uitgewisselde wetenswaardigheden over die jongens: “Jeneverbes is tòch taxus. Jeneverbessen horen tot de famiie der cypressen. Ze zijn tweehuizig en ze krijgen  blauwe bessen. De taxus hoort tot de familie der coniferen, is ook tweehuizig en hij komt in vele vormen voor. Hij krijgt  rode bessen die zeer giftig zijn”. Waarvan akte! Jaha, onze zorg én interesse voor de Dieptetuin gaat heel ver! Vooruit, toch nog even een opsomming van alle andere activiteiten! De borders en de keienrand zijn onkruidvrij gemaakt, ongewenste zaaddozen zijn verwijderd, de paden zijn aangeharkt, ook onder de berceaus (hulde aan Jan Willem), en door de storm lagen er vele takken her en der: ook allemaal weg, met vereende krachten.
 
Maarten is zelfs buiten de deur actief geweest, met het snoeien van de grote groene poortwachters. Dan krijgen de bezoekers van de www.kunstroutezeist.nl, waaraan de Dieptetuin meedoet, meteen een goede eerste indruk. Maarten en Barbara coördineren voor ons dit kunstzinnige evenement, op 7 en 8 oktober. Maar eerst nog de werkochtenden in september: zaterdag 23, en vrijdag 29.

De eerste herfststorm heeft haar sporen tot in de vijver achtergelaten.

Inmiddels heeft zich op de bodem al een aardig algen-wolkendek gevormd.

Zelfs voor takkenwerk draait Janneke haar hand niet om!

Hennie bij haar jeneverbes, die zoveel op een taxus lijkt dat ie het waarschijnlijk ook is!

Zelfs vlak voordat de kuipplanten weer naar binnen gaan, staat deze agapanthus er nog prachtig bij.

Nel ontfermt zich over de planten in haar favoriete border.

 Jaco heeft voor de gelegenheid haar colibri-trui aangetrokken. Kleurig en fleurig.

Kijk, gelukkig is er nog een stukje cake voor de fotograaf over gebeleven. De bofferd!

 Nu laat de sedum pas echt zijn mooiste kleur zien.

Terwijl Gerda en Josje een borderschouw uitvoeren, probeert Albert het rondje graskant af te maken.

 De beide poortwachters zijn deze week grondig gesnoeid.

Ad is het wilde gras vóór de composthopen te lijf gegaan.

Het is goed rusten na gedane arbeid.



zaterdag 9 september:

Vanwege aanhoudenden regen is er nauwelijks in de tuin gewerkt. De 12 mensen die er wel waren hebben gezellig koffie gedronken en de verjaardag van Tineke gevierd! Zij trakteerde ons op home-made kersen-mascarpone taart en noten-vruchten taart. Verrukkelijk! 


vrijdag 1 september:

Op deze mooie zomermorgen waren er toch weer 15 vrijwilligers die allen goedgemutst en energiek aan deze morgen begonnen. Aanwezig waren: Willem (de vaste man van beplantingen) Tineke, Meta, Henny, Hannie, Barbara, Ad H., Ad, Jaco, Josje, Maarten, Reina, Albert, Jan Willem en Ton.

Nadat Maarten ons allen een hartelijk goedemorgen had gewenst maar wel op de lijst van werkzaamheden had gewezen togen wij aan het werk. Helaas weet ik niet wat de vaste Willem deze morgen heeft gedaan maar Willem kennende zit het werk wel goed. Tineke en Meta, wat zat het haar van Meta goed, een nieuwe coupe liet ze mij weten, verzorgden de koffie weer als vanouds ook de koekjes (twee soorten) waren niet mals. Good old Henny zat weer op haar vertrouwde plek in de tuin om rondom de boompjes het onkruid te verwijderen. Chapeau dat ze er altijd nog bij is en zelfs haar eigen zitje meeneemt. Hanny, nog maar net bekomen van alle inspanningen voor de Wielerronde van Zeist heeft de ingang van de Dieptetuin schoongemaakt alsmede de zijkant van de Kate, ook de Herfstasters heeft zij bevrijd van opdringerige buren. Barbara met zonnenkapje op heeft overal onkruid verwijderd uit de tuin voor de rest een beetje gelummeld, waren overigens haar eigen woorden. Ad was druk bezig achter de Kate de rommel op te ruimen hetgeen geen eenvoudige opgave was gezien de rommel die er lag. Ad. H. heeft zich hier ook mee bemoeid maar was halverwege de ochtend verdwenen om zijn lieve Margreet naar de afspraak met de dokter te begeleiden. Jaco, zoals altijd goed geluimd, heeft de vlinderboom weer netjes in orde gemaakt. Josje liep, zoals altijd, met een kennersblik door de tuin, haalde hier en daar onkruid weg en liet haar visie door de tuin gaan. Ja dan Maarten, hij moest wederom in het rubberen pak om de sproeier van de fontein schoon te maken. Gelukkig is zwemmen zijn hobby dus dat zat goed. Nadien maakte hij het pad schoon van het door Albert weggeknipte gras. Reina vond weer tijd om hier en daar gezellig te praten maar maakte ondertussen wel de Anemonen vrij van de alom aanwezig hagewinden. Ja en dan Albert, na afloop van het werk was hij werkelijk doodop. Gezeten op zijn rijdend stoeltje knipte hij de ingezaaide randen langs de ijzeren opstandjes langs het graswerk af. Het zag er weer mooi uit nadien maar het is zwaar werk dus alle lof voor Albert deze morgen. Jan Willem zat op zijn vertrouwde plek onder de Becaux waar hij de boel prima heeft schoongemaakt en aangeveegd en het moet gezegd, uit eigen ervaring, dat dit ook geen echt licht werk is, dus bravo Jan Willem. Ja last but not least het werk van Ton aan de rand van de vijver waar schoongemaakt moest worden van Maarten en het onkruid verwijderd en de graskanten moesten worden afgestoken. Er was zoveel onkruid dat je denkt, er is maar een kant klaar en toch ben je er uren mee bezig geweest. Ik weet wel waar ik de volgende keer weer dien te beginnen.

Inclusief het koffiedrinken en het weerzien van de vrijwilligers aan onze gezellige tafel was deze morgen niet alleen nuttig maar ook heel gezellig. Graag tot de volgende keer!


Ton: Hoe zullen we dat vermaledijde onkruid nu weer eens aanpakken?

Jan Willem: Gewoon doorgaan!

 Nog steeds zijn de mooiste kleurcombinaties te bewonderen!

Volgens imker Olaf hebben de bijen dit jaar naar tevredenheid geproduceerd.

 Zo genieten de bijtjes nof van bijvoorbeeld onze nu bloeiende gember.

Willem neemt de skimmia flink onder handen.

 


50 tinten zilvergrijs van onze barista's.

Mede ten behoeve van de rondleidingen is de fotowand recent uitgebreid met foto's van diverse aspecten en activieiten in de Dieptetuin: oude landhuis, Damast, bijenkasten, trouwerijen, kerststal etc.

Ad bewonderd zijn composthoop, die beter gedijt, nu de grote esdoorn er achter is gerooid.

Blijkbaar zat er heel wat vingerhoedskruid in de composthoop, waarmee de gazonrand is opgevuld!

Reina met een slinger van wel zes meter lange haagwindes.

Deze paarse bloeier torent méér dan een meter boven de muur uit!!


zaterdag 26 augustus: Uitstapje naar De Wilgenkamp

Henk toont ons trots zijn moes- en pluktuin.

Vanuit de tuin loop je zo de moerasvijver in.

Brigitte is de bloemen- en plantenkenner. Henk is meer van de bomen.

Een prachtige bos rozen voor.....

Jarige Loeki met haar oudste vriendin Catharina, ook een groot tuinliefhebster.

 Mooi oplopende borders. Een hele kunst!

 

 Hopelijk houden Brigtte en Henk nog tijd over om van hun tuin en doorkijkjes te genieten!

 Deze compositie verraadt de kunstzinnige kwaliteiten van gastvrouw Brigitte.

 Zonder begeleiding zou je zomaar kunnen verdwalen in één van de vele deeltuinen!

 Haan tegen duif: "Het is dat we beiden vast zitten anders had ik je weggejaagd!"

 

 Henk neemt ons mee over de brug naar de jonge hoogstam-boomgaard in hun weiland.

 Met een lok-courgette worden de slakken om de moestuin geleid.

Barbara vertelt Henk dat de Dieptetuin ook heel mooi is! En nodigt hen uit voor 'n tegenbezoek.

Meta en Joyce bewonderen de schattige boerderijwoning.

De rozentuin is prachtig maar van het vele werk krijgt Henk het soms op zijn heupen...

 

De nieuwe overkapping biedt welkome schaduw voor de koffie.

Nadat Loeki is toegezongen trakteert zij op verrukkelijk 'Nootdzakelijk Kwaad'.

 Na haar rondleiding geniet ook gastvrouw Brigitte zichtbaar van de koffietraktatie.

Bij thuiskomst in de Dieptetuin blijken onze wintercyclaampjes reeds het licht te willen zien.

Ook in onze vijver pronken de waterlelies met nieuwe bloemen.



vrijdag 18 augustus

verslag is tussen wal en schip gevallen...... 













zaterdag 12 augustus:

Het was even wennen dat deze zaterdag min of meer in het water viel omdat we begonnen met een fikse regenperiode. Als we het tuinseizoen 2017 tot nu toe onder de loep nemen is er van regen weinig sprake geweest.

Gelukkig hebben wij in Maarten een mens die overal raad op weet en hij liet zien dat zelfs koffie zetten tot zijn kunde behoort. Hij stelde namelijk direct voor, wij waren op dat moment met slechts 3 vrienden aanwezig, dat een kopje koffie in de Kate een heel goed begin van de min of meer verregende dag zou zijn.

Schetst de verbazing dat in een mum van tijd, ondanks de regen, er in totaal toch 17 vrijwilligers aanwezig waren zodat de Kate snel met, vol onderling geluid, gevuld was. Moet het Maarten toegeven dat een gesprek dan heel moeilijk wordt want in zo`n klein vertrek als de Kate resoneert het gesproken woord enorm. Maarten liet direct zijn vindingrijkheid zien en besloot, met het ophangen van oude gordijnen, een poging te doen het geluid te dempen. Hielp niet veel maar dat kon Maarten van tevoren niet weten nietwaar! Ons clubje, dat bestond uit: Reina, Loes, Tineke, Nel, Yvonne, Ton, Janneke, Jaco, Maarten, Ad H., Margreet, Barbara, Gerda, Joyce, Josje en later nog Henny, die buiten al aan het werk was gegaan alsmede Jackie die planten kwam brengen?, maakte er een gezellige boel van.

Tegen de tijd dat het normale Dieptetuin koffie rondje begint was het opgehouden met regenen en besloten de meesten toch nog even aan het werk te gaan. Josje en Gerda lieten hun blik over de tuin gaan en verwijderden hier en daar overtollige bloemenweelde. Maarten en Joyce verlieten de tuin om elders aan het werk te gaan. Reina deed haar wekelijkse werk met het opruimen van onkruid en ander tuingespuis. Tineke en Nel deden na de koffie de afwas en ruimden de Kate op. Janneke, Jaco en Barbara hadden het druk met allerlei klein spul dat overal in de tuin de kop op stak en het was aandoenlijk om te zien hoe Ad H. de trap vasthield waarop zijn poppie Margreet stond aan de zijkant van de Beceaux  en aldaar de overhangende lange sprieten aan het afknippen was. Henny deed haar werk aan de borderranden. Ton maakte rondom de Kate de boel weer schoon en heeft langs de randen van de vijver en de borders het onkruid geprobeerd kort te houden. Yvonne kwam alleen voor de koffie en de gezelligheid en ik kon niet vaststellen wat Loes deze ochtend gedaan heeft waarvoor mijn excuses.

Al met al een werkzame ochtend met een lange koffiepauze als begin.

Gisteren vond het derde huwelijk van dit jaar plaats in onze Dieptetuin. En wéér mooi weer!!

Onze gelegenheidsgastvrouwen Hanny, Nel en Tineke. Goed gedaan, dames.

Hanny waakt over de fleurige cupcakes en petit-fours.


 Kijk, na de regen van vanochtend komt die enge wandelende tak weer tevoorschijn!

Joyce verspreid het door haar gezaaide vingerhoedskruid. 

Het moet niet gekker worden: Margreet op het wankele trapje terwijl Ad en Maarten toekijken!

De sedum begint eindelijk een beetje te kleuren!

Inmiddeels is Joyce alweer achter de Valk op de Van Tuylllaan bezig met het weghalen van ongewenste struiken en bomen, klimop en vervelende bramen.  

Tineke is helemaal verliefd op deze grappige bloemen.

Even dacht ik dat ie stond te plassen; maar nee hoor, Ton is gewoon onkruid aan het krabben.

Kijk, dit jaar de eerste vijg aan onze vijgenboom 'Chris'.

Josje scoort stekjes in de nursery om weer uit te zetten in de tuin.

De kunstgrasmatten hangen nu ordentelijk over een balk tussen twee bomen achter de Kate.

 Kijk, de gember waagt het nu ook zijn eerste bloemen te tonen.

En weer was de regenton tijdelijk overgelopen; goed voor het hout zullen we maar zeggen.

Mooie pluizen, ook al zijn ze paars.


vrijdag 4 augustus:

Onwennig stonden Kees en ik vrijdag voor de gesloten poort van de Dieptetuin. Hadden wij ons vergist in de werkochtend dag? of was Maarten met vakantie? Neen, daar was Maarten in korte werkbroek. Hij zag er jong en krachtig uit op die manier!

Alras liep de Dieptetuin vol vrijwilligers. Aanwezig waren: Nel, Tineke, Josje, Ton, Maarten, Jan Willem, Ad (dus niet Ad H. daar kom ik nog op terug) Kees, Loes, Hanny, Albert, Agnieta, Reina, Margreet, en Lente de kleindochter van Margreet H.

Loes was direct al bezig met het schoonmaken van de paden en maakte waar nodig tuingrond schoon. Jan Willem, hij had geen eenvoudige taak, op zijn knieën op het pad naar de achteruitgang bezig het gras te verwijderen. Na afloop zag het er mooi en schoon uit, mijn dank Jan Willem. Agnieta, erg mooie kniebeschermers dragend, verwijderde vol ijver uitgebloeide geraniums en dergelijke, ze was er drukdoende mee bezig. Dan Albert, ijverig bezig de Beceaux schoon te maken, blad te verwijderen en ander ongerief aldaar. Gelukkig kreeg hij assistentie van de jeugdige Lente die een ijzersterke indruk maakte met het weggooien van de volle plastic manden naar de afvalhoop op de van Tuyllaan. Ja en dan good old Reina, druk bezig met het verwijderen van de parapluie-plantjes, haagwinde en onkruid, ze kon er geen genoeg van krijgen. Margreet H. heeft de taxushaag gesnoeid bij de Valk en blad geruimd en dat in korte tijd want om 11.00 uur wachtte de fysiotherapeut op haar en was de lieve Lente onder de hoede van Albert en Ton goed bezig. Maarten keerde terug in zijn hobby van opzichter bij Waterstaat Utrecht - met laarzen en gummi groene broek aan heeft hij wederom het filter van de fontein schoongemaakt en alles stond er weer toppy bij. Naast zijn hobby werk ook nog allerlei ongerechtigheden verwijderend en waar nodig met raad en daad bijgesprongen. Onze Ad, ja die van die mooie wolken, heeft de hele morgen uitgebloeide bloemen en ander onkruid verwijderd waarbij hij steeds goed geluimd aan het werk was. Tuinarchitecte, hovenierster en kenner der natuur, Josje was overal bezig om haar kennis in de tuin toe te passen en was ook niet bang onkruid  en ander ongewenst groeisel te verwijderen. Hanny, ze vertelde dat ze nog moe was van haar wandeling die ze dinsdag gemaakt had, bracht bodembedekkers van de ene bult naar de andere bult in de tuin. Nel, als altijd vroeg en monter aanwezig deed samen met Tineke de koffie en die smaakte weer uitstekend mede door de lekkere koeken die op tafel stonden. Ook werd de Kate door beide dames onder handen genomen en alles zag er na afloop weer fris uit. Last but not least was onze Kees ijverig bezig orde en netheid in de bloemen en planten aan te brengen. Soms op z`n knieën ook en door het niet warme weer voelde Kees zich gelukkig veel beter en zat lekker in zijn vel deze morgen. Ton stak her en der zijn handen uit de mouwen. Maakte op gezag van Maarten rondom de Kate alles schoon, zag er weer mooi uit tijdens het koffiedrinken en snoeide hier en daar nog iets in de haag achter de Kate. Grappig was de opmerking tijdens de koffie die Lente maakte. Ik vroeg waar haar Opa was, ja de Ad H. Oh die is fietsen vandaag maar ik heb hem gezegd voortaan op donderdag of zondag te gaan fietsen om vrijdag en zaterdag in de Dieptetuin te kunnen werken. Het zal je maar gezegd worden door je kleindochter!!!!

Al met al een prima dag in de Dieptetuin en we kijken alweer uit naar de volgende werkdag op zaterdag 12 augustus.

 

 

De agapanthussen lijken te beseffen dat er weer een huwelijk aankomt en zetten hun beste beentje voor!

Kees heeft zichzelf een luxe - heel nuttige - tuinbroek aangeschaft.

De japanse anemoon is echt wel mooier dan de chinese anemoon! Als je die kent tenminste.

Loes verzorgt ook maar meteen het pad onder haar border.

De meeste hortensia's zijn toch nog mooi in bloei gekomen, gelukkig!

Het schoonmaken van de fonteinfilter oogst onmiddellijk effect: een mooie, stevige straal.

Voor alle zekerheid was de koffietafel toch maar onder het afdak opgesteld.

Reina verstopt zich achter de jeneverbes. 

Ondanks storm en regen is deze vlinderstruik nog aardig overeind gebleven. Fijn hè, bijtjes!?!

 Met die mooie kniebeschermers zou ik toch mooi op mijn knieën gaan, als ik Agnieta was.

Onze stenen bank lijkt gestofferd met conifeergruis.

Jan Willem, Lente en Margreet overleggen hoe ze de grasjes in het grindpad het beste kunnen bestrijden. 

Hanny ontdekte deze slangachtige wandelende tak.


zaterdag 29 juli:

In alle uithoeken van de tuin werd vandaag gewerkt. Bij de uitgang naar de van Tuijlllaan hadden Ad H. en Yvonne een stinkklusje: het verwijderen van woekerend muskuskruid. Dat ruikt echt heel vies!

Gerda en ik (Hanny) hebben op de bult bij de bijen dode struiken en veel onkruid verwijderd. Er staan daar uit het zicht hele leuke kleine rododendrons en andere struikjes. In de herfst gaan we die verplanten, zodat ze beter tot hun recht gaan komen. Verder staat het er mooi bij daar! Later is Gerda ook op de andere bult gaan inspecteren wat er wel en niet goed groeit. Wie waren er nog meer aan het werk: natuurlijk Maarten, verder Lucie, Ton, Josje, Henny, Kees, Albert, Loes, Barbara met kleinzoons Flynn en Mauk, Paula, Anne-Margriet, Tineke, Nel en Nicole. Albert verdiende vandaag een eervolle vermelding: hij heeft de hele gazonrand rondom netjes bijgeknipt; wat een klus!

Van Henny kreeg ik een lesje over de jeneverbesstruiken. Hier komt het:

in de Dieptetuin hebben we vier jeneverbesstruiken, op de hoeken van het gazon; we hebben drie “mannetjes” en één “vrouwtje”. Jeneverbessen zijn tweehuizig, d.w.z. je hebt een mannetje en een vrouwtje nodig om besjes te krijgen. In het voorjaar produceren de mannetjes enorme wolken stuifmeel die door de wind verspreid worden en zo (hopelijk) bij de vrouwtjes terecht komen. De dame krijgt dan donkergroene besjes die pas de volgende zomer rijp en rood worden! Gedroogde jeneverbesjes worden gebruikt in de zuurkool. In de besjes zit een klein beetje jeneverolie; die geeft de smaak (en de naam) aan de jenever. De struiken staan op de rode lijst en we mogen dus heel blij en trots zijn dat wij in de Dieptetuin vier exemplaren hebben!

Het weer was echt Hollands zomerweer: bewolkt en af en toe miezerig.

Maar de zonnehoed en de zonnekroon stonden te stralen in de borders en ook de koeienogen en de meisjesogen keken ons stralend aan.

De zonnekroon (alant) doet het dit jaar voor het eerst heel goed; de planten zijn zelfs 2x zo hoog geworden als we dachten!



 

  Dit was de derde dode jonge kraai die we vandaag in de tuin vonden. Deze lag achter de keet.


En dit versufte roodborstje tussen het Engels gras was ook een vogeltje voor de poes. 


 De keuze bij de koffie was geweldig: boterkoek of chocoladedipkoek.


Momenteel genoeg gele bloeiende planten in de tuin, maar herken je ze ook?

Zet ze zelf in de goede volgorde: zonnehoed, zonnekroon, koeienoog en meisjesoog.

 

 


 




vrijdag 21 juli:

 
We leven midden in de vakantietijd! Sommigen zijn al terug, anderen gaan nu, bijvoorbeeld drie weken op de bonnefooi met de caravan. Een enkeling leeft (nee, niet: loopt!) mee met de Vierdaagse. En een zekere bevoorrechte opa geniet enorm van de logeerpartij van zijn levendige kleinzoontjes. En er zijn er ook die lekker hier blijven. In ‘Zeist, stad in het bos’, zoals de titel luidt van een interessant boekje, door Janneke opgeduikeld. Uitgegeven door de gemeente,  eind jaren zestig. De Dieptetuin staat er ook in ‘paradepaardje van de gemeentelijke plantsoenendienst’. En dan deze dictee-zin: ‘De borders in de Dieptetuin, fraai geëntoureerd door heesters en bomen, vormen éen grote collectie bloemen van éénjarig zaaigoed, vaste planten in vele soorten en exclusieve variëteiten, zeer zeldzame bolgewassen en diverse klimplanten langs een pergola, prachtig gegroepeerd langs het gaafst denkbare gazon rond een smetteloze vijver. Hèhè!
 
Zo’n vijftig jaar later zijn weer heel wat vrijwilligers aangetreden om op hedendaagse manier dit paradepaardje, nu van de ‘Vrienden van de Dieptetuin’, te verzorgen: Albert, Ad M., Maarten, Yvonne, Janneke, Jan Willem, Henny, Agnieta, Jaco, Gerda, Ton, Jackie, Annemargriet, Hanny, Nel, Reina, Loes, Meta, Tineke en Loeki, Er werd zeer veel gefatsoeneerd, De keienrand langs de vijver door Ton – deze enorme klus is nu eenmaal zijn levenswerk. Datzelfde geldt voor Hanny’s bemoeienis met ‘haar’ heesters in het gazon. Annemargriet nam het teveel aan Vrouwenmantel te grazen, terwijl Ad vakkundig het Specerijenboompje snoeide, Yvonne had het voorzien op de Haagwinde, die overal door de borders kronkelt, Reina maakte voor de verandering nu eens jacht op ander onkruid, zoals het Wilgenroosje. Agnieta en Hanny maakten hun ‘eigen’ bordertjes netjes, en Jackie de berceau’s. Albert doet er alles aan om een heleboel planten tot een tweede bloei te bewegen. Gerda en Josje waren bezig met strategische verplaatsingen; sommige planten komen niet tot hun recht op hun huidige standplaats en andere claimen juist veel te veel rechten. Nel en Jan Willem waren weer heel verdienstelijk aan ‘t multitasken, en Janneke had zich voorgenomen om flink wat emmers te vullen met zelfgesnoeid groen. en Maarten is al weken in de ban van de gazonranden. Meta en Tineke zorgen niet alleen voor koffie en afwast, maar ook voor het schoonmaken van de keuken, deze keer de koelkast. Hulde, dames! Kortom, een heel productieve ochtend, waarop veel nuttigs werd gedaan.
 
De volgende gelegenheid daartoe is op zaterdag 29 juli, en in augustus: 4, 12, 18 en 26.


Nadat Albert de gazonrand netjes heeft vrijgeknipt....

...vult Maarten de rand op met strooisel van de oude composthoop.

Die kleine rose en witte bloempjes op de voorgrond, mogen we er daar wat meer van!

Geweldig gezicht, de floxen in bloei.

Janneke verwacht vandaag aan één mand niet genoeg te hebben.

Goed initiatief dames, de koelkast inclusief vriesvak even lekker opkuisen.

Een luchtige koffie op deze heerlijke zomerochtend.

Anne Margriet doet nuttig herstelwerk aan de vrouwenmantel!

De border van Agnieta staat zo mooi vol, dat ze er nauwelijks meer in kan.

 Reina, kom er maar uit, je bent gezien. Zeker haagwindes aan het bestrijden.

Onze 'bordercollies' Josje en Gerda. Zij waken over onze borders.

                     Betoverend mooi voorbeeld van wat de natuur voortbrengt!




zaterdag 15 juli:

Er werd weer echt met man en macht gewerkt!  Door: Kees, Hanny, Annemargriet (hiep hoi, ze is er weer!), Barbara, Reina, Tineke, Maarten, Paula, Albert, Ad M., Joyce, Ton, Jaco, Jan Willem, Henny, Lucie, Meta, Gerda, Loes en Loeki. Er werden vele oude zaaddozen en –lijsten verwijderd, heel verstandig om dat nu te doen, voordat het zaad zich verspreid, Paula pakte de uitgebloeide Koeienogen aan. Gerda nam het ‘hoekje waar nooit iemand komt’ onder handen, en dat was natuurlijk hard nodig. Reina was weer in gevecht met oprukkende Haagwindes (zij heeft uiteindelijk gewonnen). Hanny ontfermde zich over de borders bij de ingang, en Lucie over haar Engelse grasjes. Die kregen een complete kappersbehandeling om ze te bewegen tot een tweede bloei. Maarten vulde de randen van het gazon weer netjes op met wat over was van de oude composthopen; komt weer goed! Loes was naarstig aan het wieden in de bovenborder, en Jan Willem plukte heel geduldig kleine grasjes uit het schuine pad. Ton is nog niet klaar met zijn mega-klus: het onkruidvrij maken van de vijverrand. Joyce heeft in Albert een kundige mede-snoeier gevonden. Jaco, Ad, Barbara en Annemargriet doken diverse borders in, op jacht naar onkruid en uitgebloeid spul. Josje liep weer haar inspectierondje. Haar conclusie: met de slakken valt het dit jaar tot nu toe mee - maar nooit te vroeg juichen! - en het Havikskruid woekert teveel. Dan staat Kees altijd paraat om ingesloten en verdrukte planten hun vrijheid terug te geven. Meta en Tineke zorgden weer voor een heel lekker bakkie. Tijdens de koffie bedankte Jaco nogmaals het bestuur voor het geslaagde diner ‘Damast aan de Vijver'. Uit aller naam, te horen aan het instemmende applaus. Loeki deed getrouw verslag van al deze activiteiten.
 
Henny heeft een nauwe band met de Jeneverbessen in het gazon – abusievelijk wel eens Taxussen  genoemd – en weet ook veel van deze bijzondere heester, die we uitroepen tot Plant van de Week. Hij is namelijk oeroud, en vormt een bijzondere schakel in de evolutie, want hij vertegenwoordigt de overgang van naaldbomen, die het eerst op aarde waren, naar de latere loofbomen. De Jeneverbes heeft naalden, maar die lijken ook al een beetje op blaadjes. Een andere ‘overgangsboom’ is de Gingko Biloba, die ook bij ons in de Dieptetuin staat. En inderdaad: zulke interessante details zie je pas als je het door hebt!












vrijdag 7 juli:

Inmiddels een vertrouwd beeld: veel fietsen bij de ingang, dus veel vrijwilligers in de Dieptetuin, en dan komen er ook nog te voet! Aanwezig waren: Pieter, Jan Willem, Janneke, Gerda, Agnieta, Josje, Tineke, Nel, Kees, Hanny, Maarten, Ad M. en Ad de H., Margreet, Henny, Hanny, Reina, Jaco, Ton, Yvonne, Barbara, Tineke, Loeki en onze Willem Fazant, de gemeenteman die zo goed is in ‘burgercontacten’. En we mochten maar liefst twee nieuwe vrijwilligers begroeten. Paula Hamelink, die zich aan ‘t bekwamen is in het ontwerpen van groenprojecten, en bij ons wat meer praktische ervaring op wil doen. En van haar vakkennis kan de Dieptetuin weer profiteren, vooral wat het beplantingsplan betreft. En Albert, een zeer ervaren tuinman, want hij heeft zelf een tuin van 500 m2. Van harte welkom! Paula en Albert werden wegwijs gemaakt door enkele oudgedienden en staken meteen de handen uit de mouwen. Op aanwijzingen van Kees, die zich altijd ontfermt over ‘de zwakkeren in de plantenmaatschappij’ heeft Albert de Vrouwenmantel ingetoomd. Een klus waar Jaco en Barbara zich ook vol overgave op hebben gestort. Paula kon zich, met anderen uitleven op het onkruid van de paden onder de berceau’s,
 
Het wieden onder de berceau’s kreeg vandaag veel aandacht, want er schiet daar zoveel ongewenst groen op. Ook Pieter en Jan Wilem en Ad M. waren daar als monniken aan het werk. Janneke ging verder waar zij vorige week gebleven was, met het onkruidvrij maken van de keienrand langs de paden. Ton deed dat werk ook, maar dan bij de vijver. Hele noeste werkers, allebei, volhouders ook. Want als ze helemaal rond zijn, kunnen ze weer opnieuw beginnen. Groeizaam weertje, heet dat. Josje en Gerda hebben al te uitbundig Kattenkruid gesnoeid. Agnieta dook in ‘haar’ bordertje, waar ook veel brutaal onkruid verwijderd moest worden, vastberaden kleine esdoorns, bijvoorbeeld. Henny heeft ook zo haar eigen specialisme: het netjes houden van de spiegels van de Taxussen en Buxussen in het gazon, een levenstaak! Dat geldt ook voor Reina, die zich heeft gespecialiseerd in het oprollen van de Haagwinde-bende. Ad de H., Manager Composthoop, heeft zich zéérr verdienstelijk gemaakt. Hij heeft heel wat verse hopen van paarden door onze hoop gespit. Nog even lekker laten broeien, en dan beschikken we over een heel vruchtbare en natuurlijke bemesting. Hanny heeft ongewenste muurplanten verwijderd, we moeten niet hebben dat die schade gaan aanrichten aan het metselwerk. Verder was zij all-round aan het wieden, evenals Yvonne, Margreet en Maarten. Nel werd uit de borders geplukt om Tineke te assisteren bij het zetten van de vele bakkies koffie, en dat deed zij heel welgemoed. Het was weer een goed verzorgde en zeer geanimeerde koffiepauze, zo belangrijk voor ons vrijwilligerswerk! Goed gedaan, dames, ook die onafzienbare afwas! Aan het eind van de ochtend kwam er nog een bruidspaar langs, voor het nemen van touwfoto’s in de Dieptetuin-op-z’n-mooist, met de vele Daglelies in volle bloei.
 
Op zaterdag vond weer het traditionele diner ‘Damast aan de Vijver’ plaats, door het bestuur aangeboden aan alle actieve vrijwilligers. Iedereen heeft genoten! Van het lekkere eten, de gezellige sfeer en de mooie zomeravond.
 
Kom weer lekker werken, a.s. zaterdag de 15e, en in juli nog op vrijdag 21 en zaterdag 29 juli. De Dieptetuin kan niet zonder jou, ook niet op zondagmiddag!


















zaterdag 1 juli: bezoek aan Vlinderhof in Maxima-park, Leidsche Rijn

Ad, met zeemanspet, blijft nog even aan de wal, zoals dat de beste stuurlui betaamt.

Niet te snel trekken, Ton, anders komen Meta's vingers nog in de knel!  

Jaco en Gerda trekken ons gestaag en behouden naar de Vlinderhof.

Die paraplu's hebben Ad en Margreet vandaag gelukkig niet nodig. Ja, ze zijn wel mooi hoor!

We hangen aan de lippen van deze blootsvoetse - informele - rondleider. Zij lopen tegen dezelfde zaken aan als wij. Grappig te horen!

Misschien ook een ideetje voor ons: herkenbare vrijwilligersuitrusting? Zij hebben elk een polo en een fleece van De Vlinderhof. Iets voor de volgende vriendenraadpleging!

Meta en Tineke houden Henny gezelschap, wat bepaald geen straf is.

In hun keet - beslist geen Kate - hangt dit beplantingsschema. Staat ook op hun goed verzorgde website www.vlinderhof.com

Josje en Gerda verbazen zich over de kleurvariëteit van de Vlinderhof terwijl Nel lekker geniet.

En er valt al heel wat te genieten in deze slechts drie jaar oude tuin.

Genieten was trouwens ook de verse versnapering die Barbara had meegegeven.

Niet te veel morsen, dames, want dan komen er wel slakken!

Die pecan-broodjes zijn een welkome afwisseling na al die weken kerstkransjes 'thuis'! 

Deze meneer heeft grote behoefte aan een praatje; zijn honden zijn meer geïnteresseerd in 'onze' Maxi.

Gerda heeft op vakantie in Frankrijk een lekker kleurtje opgedaan; bijna net zo bruin als Ad, maar die heeft natuurlijk altijd vakantie!

Vlak voor vertrek wordt dit bezoek al uitvoerig geëvalueerd. 


vrijdag 23 juni:

Lekker veel fietsen, dus lekker veel vrijwilligers op deze wat koelere dag. Dat kwam goed uit, want er stond veel op het programma. Veel te doen in de Tuin, maar ook de ontvangst van een grote tuinclub van 23 man (nou ja, vooral dames) van de afdeling Groei & Bloei uit Ede, die onze mooie website hadden gevonden. Maar om te beginnen nieuws van onze imker, Olaf Kop. Het gaat goed met de bijen, ze storten zich nu en masse op de lindebloesem. Hijzelf wordt nogal eens gestoken bij zijn arbeidsintensieve research naar nieuwe koninginnen. Die moeten nu verwijderd worden om het uitzwermen te voorkomen. Maar bijen zijn slim, ze verstoppen hun koninginnen-in-de-maak, en gaan zwaar in de verdediging, au!
 
Maarten had dit keer een wel heel slimme bezigheid op ‘het menu van de dag’ gezet: zaaddozen – knoppen, –peulen of –lijsten verwijderen, kortom alle vormen waarin ongewenst nageslacht zich kan ontwikkelen. Barbara zag daarin voor zichzelf een schone taak, maar ook Nel, Petronella Hortensia. Want tuinieren is vooruitzien: wat zich niet kan uitzaaien (en heel wat planten stonden op springen om dat juist wel te doen) hoeft later niet gewied te worden. De mannenploeg (Maarten, Ton en Jan Willem) hebben de uitschieters van de berceaux teruggesnoeid. Bij een rondleiding, vandaag meeslepend gegeven door hoofdrondleidster Hanny, samen met Loeki, is het altijd vermeldenswaard wat er allemaal groeit in onze loofgangen: o. a. Blauwe Regen, Kiwi en Duitse Pijp. Jan Willem is daar heel geduldig blijven zitten om het pad onkruidvrij te maken, later nog geholpen door Ad M. Kees oefende weer zijn specialisme uit: bemiddelen bij burenruzies. Hij is er erg goed in om de meer bescheiden borderbewoners te bevrijden van naastgelegen overwoekeraars. Rodgersia’s en Darmera’s, echt mooi van zichzelf, zijn zulke opdringerige types. Reina was ook specialistisch bezig. Zij is altijd op zoek naar de Haagwinde, die heel sneaky door de borders kronkelt; vele meters heeft zij ervan opgerold.
 
Ton maakte de rand rond de vijver onkruidvrij. Die man kan maar op één manier werken, en dat is zorgvuldig. De Dieptetuin stelt dat zeer op prijs! Op dezelfde wijze was Jaco aan het werk  bij onze entree. Daar groeit bijvoorbeeld de Oregano tegen de klippen op. Janneke was bezig als een mondhygiëniste. Met een schrapertje verwijderde zij het irritante groen uit de keienrand langs de paden. Niet echt haar specialisme – zij is een vrouw die ook van het grove mannenwerk houdt – maar daarom juist zeer verdienstelijk. Josje ontdekte nog veel onkruid vlakbij de muren; zij brengt nu het achterste deel van de borders in kaart, want daar moet nog veel gebeuren. Maarten heeft zich ook bekommerd om de vijverpomp, vandaag helaas niet in zijn sexy waadbroek. Willem was een waardige vertegenwoordiger van de gemeente. Hij heeft de perkjes voor de ingang opgeschoond, ook zéér belangrijk. Saamhorig hebben we de Dieptetuin dus weer mooi opgedofd. Van onze gasten, die echt heel veel van tuinen weten, kregen we dan ook de nodige complimenten. Complimenten zijn ook nodig - en volgaarne verstrekt - voor Meta en Tineke, allebei zo gastvrij en representatief. Ze zetten niet alleen liters koffie, vandaag wel vier rondes in totaal, maar presenteren die met zoveel charme. En koekjes. De Plant van de Week is de zo fotogenieke Stokroos, geen roos, maar lid van de kaasjeskruidfamilie. De Plant van Volgende Week wordt ook alvast aangekondigd: onze westelijke en oostelijke Yucca’s, dan mooi gespiegeld in bloei.

Ton lijkt aan te leggen voor een golfslag; maar dan wel watergolf.

Kees en Barbara in de weer zaadlijsten en -dozen te verwijderen.

Volgende week zijn deze knoppen van de Agapantus zeker uitgekomen.

Monnikenwerk - grasjes plukken uit het pad - met groot geduld uitgeoefend door Jan Willem.

De combinatie van stokroos en onze mooie oude muur blijft heel bijzonder.

Terwijl 'haar' Vollenhove zijn laatste Open Dagen houdt, zoekt Janneke de rust in de Dieptetuin. 

Eindelijk zijn ze daar in volle bloei, de daglelies.

De koffiebel is gegaan, dus wordt het werk en de gereedschappen even neergelegd.

Voordat de bus met 23 bezoekers arriveert, doen we snel nog even een bakkie.

De kleine waterlelies lijken zeker goed aangeslagen, maar we willen ook bloemen s.v.p.!

Okay, omdat je er zo mooi bij staat mag je nog een keer op de foto.

Terwijl de werkochtend inmiddels afgelopen is geven Loeki en Hanny een rondleiding aan de 23 leden van de afdeling Ede van Groei en Bloei.


zaterdag 17 juni:

Mooi weer, mooie opkomst, mooi werk! Zo, dat was deze werkochtend in een notendop! Maar er valt wel wat meer over te zeggen. Wie er allemaal waren, bijvoorbeeld: Loes, Ton, Meta, Tineke, Henny, Nel, Maarten, Ad, Jan Willem, Barbara, Reina, Josje & Joyce, Loeki en ‘mi-temps’ Ineke. De laatste is onze au-pair, even over uit Monaco om Tineke en Meta, onze stijlvolle cafétières te assisteren bij de afwas.
 
Een fijne grote tuinploeg, wel nodig ook, want vandaag stond in het teken van de aanval op die vermaledijde groene polletjes, die overal zo welig tieren. In de spiegels in het gazon werden ze vaardig weggeschoffeld door Henny, die al heel vroeg was begonnen. Zij heeft een efficiënte manier van werken uitgevonden. Reina trouwens ook, met haar ‘Grasmobiel’ voor de gazonkantjes, zie alle leuke foto’s. Ad en Jan Willem (zo’n prima kracht van ons, mag ook wel eens gezegd!) gingen manmoedig het onkruid te lijf op het pad naar de achteruitgang. Dat zag helemaal groen, nu niet meer. Vrouwvaardig bijgestaan door Barbara. Nel is van de Hortensia’s, en de Hortensia’s zijn van Nel: gieters en nog eens gieters hadden haar dorstige lievelingen nodig.
 
Waren Tineke en Meta zo netjes bezig in de Kate, Ton was huishoudelijk in de weer rónd de Kate: alle straatjes schoonvegen. Maar later liet hij de mannelijke hulk in zichzelf los door een dode den te vellen. Hij is zo multi-inzetbaar, die jonge Blom, maar toch is hij niet ‘de vrijwilliger van de week’. Want dat is Maarten, die vandaag als vliegende kiep overal aanwezig was, maar in de voorafgaande week ook nog eens, op een zeldzame, bewolkte dag, urenlang actief is geweest. Met het snoeien van onze ‘wokkels’, de buxussen voor Huize Valckenbosch. Ja, onze Jonkheer van Tets heeft op een mooie junidag in 1904 bedacht dat hij een eclectische tuin wilde, vrij vertaald: een ratjetoe aan stijlen. Dus ook formele Franse ornamenten à la Versailles. Ruim een eeuw later zit dan een super-vrijwilliger ze nog te trimmen in zijn stijl. Da’s nog eens over je graf heen regeren!
 
Loes was lekker met water aan het spelen. Heel nuttig, want de borders zijn zó dorstig! Zijzelf is al neuriënd en zingend de vrolijke noot in het struweel: ‘Summertime, when the living is easy...’ Joyce was ook weer zeer in haar element: snoeien wat er te snoeien valt, en dat is heel veel. Onze Josje snuffelt als een hasjhond door de borders: waar is het mis, waar gaat het goed, en waar is er niks? Dan moet daar een verantwoorde aanvulling komen, laat dat maar aan Josje en Gerda over, onze swingende Botanica’s. Zij denken ook ver vooruit, want daar gaat het om bij het betere tuinieren = tuin bestieren. De plant van de week is trouwens, volgens onze autoriteit Josje, de Phlomis, die spectaculaire etage-plant, bijna uitgebloeid. Vorig jaar aangeplant, maar goed gesettled. Heet in het Nederlands ‘Brandkruid’, inderdaad, verre familie van de brand- en dovenetel, maar beslist geen onkruid.
 
Kom gauw weer zo goed en lekker werken in de Dieptetuin, Vrienden van...! Volgende data: a.s. vrijdag 23 juni, dan ontvangen we ook een grote tuinclub. En in juli: 1, 7, 15, 21 en 29.


Terwijl Henny de voorkeur geeft aan een stabiel krukje...

...heeft Reina een mobiel gevalletje waarmee ze simpel langs de graskanten schuift!

De etage-planten worden afgelost door de daglelies.

Joyce en Josje hebben een plek ontdekt waar nog geen planten staan. Opvulluh!!

Ja, jullie zien het goed: weer kerstkransjes met muntblad. Ze raken maar niet op!

Deze dames zitten ver van de kransjes, dat is te zien.

Prachtig, deze daglelies eindelijk in bloei.

Loeki kijkt met ontzag naar Joyce's trimwerk.

Vanochtend vroeg had de cateraar de spullen voor de trouwerij al afgeleverd.

Dit tweede huwelijk in onze tuin trok bijna 100 getuigen. 

Een groot succes, mede vanwege het fantastische weer.


zaterdag 3 juni:

Nog steeds volop droogte. De hele natuur heeft er last van en onze Dieptetuin dus ook. Het kost echt moeite om alle planten van voldoende water te voorzien! Dus ook vandaag werd het “straatbeeld” beheerst door tuinslangen en gieters. Toch werden er ook nieuwe plantjes geplant: liefdevol door Kees ondergedompeld en daarna in de grond gezet. Joyce was druk met het snoeien van hagen. Haar creatieve brein is bezig om toch rozen in de tuin te gaan aanbrengen, maar dan niet gewoon als struiken in de grond, maar klimmend tegen houten driehoek bouwsels. Het staat nog niet, maar “het zaadje is geplant”! Wie waren er verder actief vandaag? Loes, Henny, Meta, Tineke, Nel, Maarten, Jan-Willem, Reina, Josje, Gerda, Jaco en Hanny. De zijkanten van de cascade werden onder handen genomen en ontdaan van onkruid en teveel gras, zodat de hortensia’s weer ruimte krijgen om verder te groeien. Nieuwe aanplant werd vrijgemaakt van opdringerige buren, uitgebloeide bolgewassen werden kordaat verwijderd en dorre blaadjes zorgvuldig  weggehaald. Een extra pluim voor Jan-Willem; hij heeft de uitgang naar de van Tuijlllaan keurig onkruidvrij gemaakt en aangeveegd. Het ziet er weer pico bello uit!

Het bericht met grote foto deze week in de Nieuwsbode leverde meteen weer nieuwe huwelijksaanvragen op.

 Hanny, dit keer op een pad waar ze niet zo ver hoeft te lopen!

 Pioenrozen, niet veel, wel mooi!

Slakkennest op een van de gazonsproeiers... Getver..

 Ieder zijn meug! Loes en Henny.

 Jan Willen met zijn nieuwe pet. En nog wel een chique: een safari cap.

 Alles nog steeds volgens plan, gecheckt door Josje en Gerda.

Volgens de kenners uitwerpselen van egels; dat zou erop kunnen duiden dat de egelkisten worden bewoond. Tijd voor een egelsociëteit!   

 De koffieploeg is bijna zo ver klaar!

Verrukkelijke versnapering: kerstkransjes met een mintblaadje! 

Nou, de vrijwilligers maakt het helemaal niet uit; ze gingen erin als worstenbrood!

 Zou Jaco een zaadbank beginnen met al die zaaddozen?

Elegant en toch sierlijk.

Nel is in de loop der jaren toch een beetje van de hortensia's gaan houden. Ze vertroetelt ze.

Etageplant, dat kun je wel zien toch!

Hoe Joyce het doet mag Joost weten; ze maakt er zo'n mooi strak bolleke van!

Eraf die kanten. Maar pas wel op, Reina, met zo'n gevaarlijke schaar.


 vrijdag 26 mei:

De tuin had dorst! Dus het motto van de dag was: water geven, water geven, water geven. Vele mensen waren in de weer met tuinslangen en gieters. Want het gazon en de borders worden nat gehouden door onze sproei installatie, maar de hoger gelegen borders, het gedeelte bij de ingang en de berceaus worden niet bereikt en hebben dus menskracht nodig om de droogte tegen te gaan. En wie waren die mensen vandaag? Josje, Gerda, Willem Fazant, Reina, Yvonne, Tineke, Meta, Ad M., Nel, Janneke, Henny, Agnieta en Hanny. En als belangrijkste persoon: Ton, onze “baas van de dag”. Hij deed onzichtbaar maar zeer nuttig werk: de ruimte achter de Kate ziet er dankzij hem weer spic en span uit!

En wat bloeit er veel moois momenteel in onze Dieptetuin: natuurlijk de rododendrons en de azalea’s, maar ook de akeleien, ruit, nepeta, euphorbia, amsonia, baptistia en de digitalis. De kniphovia (vuurpijl) en de naald van Cleopatra staan in knop en de phlomis begint ook. De phlomis heet ook wel etagebloem, omdat de bloemen als het ware in etages aan de steel groeien en bloeien; heel apart!

De violen zijn inmiddels uitgebloeid en werden vakkundig gerooid door onze Willem.

Verder werd er onkruid gewied; te hard groeiende planten werden zonder pardon verwijderd of verplaatst en de koppel stones langs de randen en de stenen trappen van de berceaus werden van gras ontdaan: een steeds weer terugkerend monnikenwerk!

Afgelopen woensdag trouwde het eerste bruidspaar in onze Dieptetuin: een stralend paar op een stralende dag in een prachtige tuin.



 











zaterdag 20 mei:

Een zonnige zaterdag, en die paar regendruppels? Juist mooi voor op de bladeren van de vrouwenmantel. Het is trouwens in al die jaren dat we bezig zijn, vijf!, slechts tweemaal voorgekomen dat we het tuinwerk moesten staken vanwege hevige regenval. Wat had de Dieptetuin vandaag weer vele goede vrienden, harde werkers ook: Joyce, Ton, Jackie, Henny, Kees, deze keer maar één Ad, Ad M., maar wel twee Jan-Willems, Nel, Jan, Hanny, Loes, Margreet, Jan, Maarten, Gerda, Josje, Meta en Loeki.
 
Alle bezigheden hadden weer tot doel het verfraaien van onze prachtige Tuin. Er was sprake van zeer stoer mannenwerk in het oerwoud achter de Valk, waar Ton, Maarten en Jan-Willem II (tsja, hij is er nu eenmaal later bij gekomen dan nummer 1) dood hout verwijderden en rhododendrons en laurieren snoeiden. Daarentegen werd fijn vrouwelijk handwerk verricht door Nel en Margreet; door hen werd heel wat onkruid in de kiem gesmoord. Margreet heeft zich ook ontpopt tot de  personal coach van de snoezige kleine cyclaampjes, die altijd zo moeten opboksen tegen opdringerige buren. Want voor je het weet worden zij weer overwoekerd door een of andere grofstoffelijke schoenlapper. Loes was bezig als Karel Appel, want naar eigen zeggen “rotzooide ze maar wat an”, in haar eigen primula-bordertje, en verder overal. Helemaal niet onverdienstelijk! Hanny en Joyce trokken samen op in de border bij de ingang, onze entree wordt daardoor steeds uitnodigender. Een vertrouwd beeld is Henny op haar krukje in het gazon, buxusblaadjes knippend, en taxusnaaldjes. Zij zorgt goed voor onze formele ‘Franse elementen’, geheel in de geest van jonkheer Van Tets. Die is trouwens weer helemaal terug, nou ja, in de vorm van de naar hem vernoemde rode aalbes (zeer zuur van smaak)  daar waar onze tuin echt de diepte ingaat. Hij staat gebroederlijk naast de Ficus Christiania, de vijg van meneer Chris (juist lekker zoet). Jackie was ‘cleaning up‘ in de buurt van de Kate, daar doet het haar denken aan ‘an English cottage garden’. Jan was deze keer niet aan het schoffelen - hij is de enige die dit oude ambacht nog mag uitoefenen - maar aan het snoeien onder de berceau’s. Ad M. was het slangenmens-van-de-dag, heel intensief bezig om de jonge aanplant, waar Kees zich ook om bekommerde, water te geven. Een vrijwilliger die echt een eervolle vermelding verdient is Maarten, hij is nog actief na ‘einde diensttijd’ om de fontein weer aan de praat te krijgen - in die zo charmant afkledende waadbroek - , en om een opdracht van Josje uit te voeren: grassen uitdunnen.
 
Een heuse visitatiecommissie deed de ronde, bestaande uit Gerda, Josje en Jan-Willem I, de laatste is ook professioneel hovenier. Zij bezochten echt bepaalde planten om te weten te komen: hoe gaat het met jullie? Sommige staan niet op een goede plek, zoals de mooie Rosa Glauca, die beter tot haar recht moet komen. Verplanten dus, waar Jan-Willem II juist weer zo goed in is. De wispelturige winter heeft toch tot veel vorstschade geleid, maar onze deskundigen (wat beschikken we over enorm veel kennis, hulde Gerda, Josje en Jan-Willem!) hebben gelukkig kunnen constateren dat er een hoop dappere survivors zijn. Zoals de Monnikspeper (Vitex agnus-castus) een heester met een pikante naam en geschiedenis. Vroeger kauwden de celibataire monniken op de besjes ervan om hun vleselijke lusten te onderdrukken. Nou, geef ons maar de opwekkende koffie van Meta! In de pauze bracht Hanny vol verve de Wielerronde van Zeist onder de aandacht, een leuk sportief evenement op zondag 27 augustus, waar nog vrijwilligers voor nodig zijn. Iedereen weet haar wel te vinden, zij is dat stinsenplantenvrouwtje!
 
Beleef weer een leuke en actieve ochtend in de Dieptetuin: op vrijdag 26 mei. En in juni zijn de data: 3, 9, 17 en 23


Al heel vroeg snoeien Ton en Jan Willem II de laurieren achter de Valk weg om meer ruimte te geven aan de rododendrons aldaar.

Nel kleurt het plaatje weer mooi in!

Jan Willem I maakt zo nu en dan graag een ochtend vrij om de ontwikkelingen in de tuin te volgen.

Deze grote rodo is na de opdoffer tijdens de muurrestauratie toch nog aardig hersteld.

Jackie met stoffer en blik. Hoe heet dat trouwens in het Engels.

En dit is Jackie's tuinwerkmand. Typisch engels, denk ik zomaar.

Weer zo'n gym oefening van Hanny bij die verrukkelijk geurende azalea!

Tijdens de koffie praat Hanny ons bij over de Ronde van Zeist die eind augustus plaatsvindt.

De kleuren lopen zo in elkaar over. Mooi gedaan, dames!

 Het Engels gras staat mooi in bloei terwijl de pol zelf nog maar nauwelijks is bijgekomen van de winterkou.

 De azalea's die we vorig jaar verplaatst hebben doen het prima, volgens Joyce.

Prachtig, die ontluikende rhodo's in de oostelijke border.

Joyce praat Jan Willem en Gerda bij over ontwikkelingen in de rotstuinborder.

 Het eerste vingerhoedskruid komt al in bloei tegen de warme muur op het zuiden.

Veel snoei-afval van de laurieren achter de Valk.



vrijdag 12 mei: 

Mies- mies- miezerig, zo was het weer! Een grauwe lucht, wel regen, toch niet, een paar druppels, een half buitje, echt weer van niks. Maar miezerig was zeker niet de stemming onder de vrijwilligers, en ook niet de aanblik van de Dieptetuin. Wat ligt-ie er mooi bij! Tijdens de openstelling op zondag krijgen we van de bezoekers – de héle bevolking van Zeist - erg veel complimenten over hoe de Dieptetuin nu wordt onderhouden. Nou, die steken we in onze zak van onze tuinbroek!
 
Weer heel veel bedrijvigheid. In de eerste plaats van de sterke mannen: Maarten, Ad de H. en Jan-Willem die de den, die helaas is doodgegaan, de laatste eer hebben bewezen. Wij mochten weer, na een korte periode van afwezigheid, andere Ad, onze Ad M. verwelkomen. Ons motto werkt goed voor iedereen: je komt als je kunt! Fazant, oftewel Willem van Zanten, onze gemeente-professional, was buiten de poort aan het werk. Om die borders daar schoon te maken. Maar naar eigen zeggen had hij daar erg weinig te doen, want Janneke had daar vorige week alles al opgeruimd. Onze Janneke zorgt ervoor dat onze Fazant werkloos wordt. Nou ja, gelukkig is hij in vaste dienst.
 
Er werd door iedereen weer heel veel gewied. Door Ad M. in de stenenrandjes langs de paden. Jaco, Nel en Barbara waren ook overal die onkruidjes aan het verwijderen. Wat zijn dat er veel, en wat hebben ze hardnekkige worteltjes. Toch wel dankbaar werk, want anders wordt de Dieptetuin echt overwoekerd door al dat kleine groene gespuis. Agnieta heeft haar eigen bordertje goed verzorgd, en Hanny het hare: daar bovenop de bult bij de ingang. En de slakken zijn er ook weer, in groten getale, die dikke blote daklozen en de nette huizenbezitters. Maar ze zijn gezien door Josje, en dus bestreden! Ineke, onze Monegaskische uitzendkracht, hielp bij het netjes maken van de Kate. Waar Meta en Tineke de scepter zwaaien en heerlijke koffie zetten. En zoals bekend: vrijwilligers worden bewogen door hun overtuiging om hun eigen omgeving mooier te maken, en door koffie. Met een koekje erbij en gezelligheid!
 
Kom dus weer samen en wieden op de komende werkochtenden: zaterdag 20 mei en vrijdag 26. En in juni: zaterdag 3, vrijdag 9, zaterdag 17 en vrijdag 23.


Die buien laten prachtige plaatjes na op onze vrouwenmantel.

Daar ligt ie, de dode den, geveld door Ad en Jan Willem. Jaco laat hem rechts liggen.

Ontluikende azalea's, die in het Arboretum gewoon rhododendrons worden genoemd. 

Persicaria, voor de leken duizendknoop, uitbundig in bloei!

Een soort beschuit met muisjes bij de koffie vanwege alle slakkennestjes??

Driekleur in onze border.

Deze border lijkt al helemaal klaar voor de eerste trouwerij op woensdag 24 mei a.s.

Altijd leuk zo'n verdwaalde uienbloem.

Onze sering, die vorig jaar nog zo uitbundig bloeide, toont nu maar enkele bloemtrossen.

Deze schattige kelkjes daarentegen staan er weer fabelachtig bij.

Naast de dode den vinden ook veel van die taaie grassen hun weg naar de gemeentelijke composthoop.


zaterdag 6 mei:

Zonnig en fris, ideaal tuinweer, en dat vonden ook Henny, Joyce, Janneke, Jan-Willem, Margreet, Ton, Maarten, Ad de H., Barbara, Reina, Hanny, Nel, Josje, Meta, Tineke en Loeki. En Ineke, die voor eventjes de prachtig ‘Jardin Japonais de Monaco’ voor gezien houdt om zich verdienstelijk te maken in de Dieptetuin, in het gezelschap van sweet Charlie, haar kleindochter en evenbeeld. Iedereen stortte zich weer vol overgave op de werkzaamheden die nu eenmaal gedaan moeten worden, maar waarvoor wel het verstand op nul en de blik op oneindig moet. Het verwijderen en opvegen van het eeuwige onkruid uit de paden en onder de berceaus, door Joyce, Jan-Willem, Ad en Margreet, en uit de stenen randjes langs de borders door Reina. Ton maakte de stenen vijverrand weer onkruidvrij, en verrichte daar de nodige reparaties als een volleerde stratenmaker. Barbara had het op de paardenbloemen in het gazon voorzien, ze mogen absoluut niet gaan ‘pluizen’, en Josje maakte jacht op Heermoes, een ouwe taaie, want al langer op de aarde dan de mensheid. De buxussen en taxussen kunnen niet zonder hun wekelijkse knipbeurt door Henny, en Hanny nam even vaardig de struik-zonder-naam in de bovenborder onder handen. Janneke maakte de oprijlaan schoon, zelfs buiten onze poort.
 
Maarten in z’n waadbroek, bezig met het reinigen van de sproeikop van de fontein, da’s is altijd een bijzonder tafereel. Maar Nel zorgde ongewild voor het spektakel van de dag. Ons hele vrijwilligersproject heeft Nel in z’n hart gesloten, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat ze onvrijwillig vast wordt gehouden! Stoere en technische mannen, Ad en Maarten, konden haar gelukkig snel bevrijden. Bij de overheerlijke koffie van Meta en Tineke trakteerde jarige Chris Keller. Hij is van alles tegelijk voor de Dieptetuin: trouwe bezoeker, ruimhartige donateur en enthousiast supporter. Kortom: in de Dieptetuin is altijd wel wat te doen en te beleven, vast ook op de volgende werkochtenden in mei: vrijdag 12, zaterdag 20, vrijdag 26.
 

 Terwijl de azalea al uitbundig stond te pronken...

...en Janneke de verwaarloosde border bij de entree fatsoeneerde...

...had Nel zich ongelukkigerwijs opgesloten op het toilet. Via klopsignalen wist ze de aandacht te trekken van voorbijgangers die haar toen hebben ontzet (de deur werd eruit gehaald)

Nel viert haar 'bevrijdingsdag' in de vertrouwde border. Let op de kleur-match. Ook typisch Nel.

 Hanny doet de gym-oefeningen van donderdag nog eens over in de rotstuin. 

 Chris heeft zijn traktatie afgeleverd bij de koffiedames en roept ons op voor de koffie.

Nadat Chris was toegezongen, mochten we los op de verrukkelijke truffel traktatie.

 Blijkbaar is een luier niet afdoende voor Maarten.

Chris voor deze gelegenheid natuurlijk aan het hoofd van de tafel.J

Eventjes wat warmer in de tuin en je hoort de knoppen in de berceaux openspringen.

 Henny verzorgt de jeneverbes als een jonge klare.

De clematis met zijn uitbundige paarse bloemenpracht.

 Wat Jan Willem onder de berceau doet, namelijk wieden, doet Joyce op het bovenplateau.

Verslaggeefster Loeki interviewt Margreet, gesteund door de hark.

Josje controleert de naamkaartjes bij de planten.





vrijdag 28 april:

Het was guur, met dreigende wolken aan de lucht, en een snerpende wind. Toch kwamen er heel wat vrijwilligers naar ons bijzondere project dat momenteel zeer in de belangstelling staat van de lokale media. N.a.v. het artikel in de Nieuwsbode heeft Slotstad RTV op de radio aandacht besteed aan de Dieptetuin. Het interview is na te luisteren op onze website onder ‘Laatste Nieuws’.
 
Vandaag bewezen Maarten, Loes, Ad de H. Ton, Jan-Willem, Nel, Josje, Reina, Loeki, Yvonne, Tineke, Meta, Kees, Lucie, Gerda, Janneke en Josje hoe waar onze ‘propaganda’ is. Zo leuk om te zien hoe iedereen een eigen specifieke invulling geeft aan de algemene richtlijnen. Zo ontfermde Ad zich over ‘zijn’ composthoop, en stortte Ton zich op zijn ‘levenswerk’: het onkruidvrij maken van de vijverrand. Een arbeid als van Sysifus, want nooit af. Die gast uit de Oudheid had te maken met een zwaar rotsblok dat steeds terugrolde, maar dat was voor straf. Ton spant zich vrijwillig eindeloos in. Loes was aan het wieden in de bovenborder, bij haar zo goed ingeburgerde Primulaatjes. Nel is de ideale vrijwilligster: zij is altijd ijverig aan ‘t wieden, want dat is steeds nodig, maar kijkt ook om zich heen wie zij nu eens kan helpen. Ditmaal Kees, die goed is in het verzorgen van de nieuwe, kwetsbare aanplant. Maarten, Janneke en ook Willem Fazant houden van opruimen: hup (aan de) weg met dat groene afval, kruiwagen-coureurs zijn het.
 
Lucie en Gerda mochten leuke boodschappen doen; zij hebben nieuwe heesters gekocht. Een Mahonia Soft Caress, jazeker, een zachtaardig type, zonder de gebruikelijke stekeltjes aan de blaadjes. Hibiscus syriacus ‘Marina’, een mooie vertegenwoordiger van de Malva-familie met blauwe bloemen met een donkerrood hart en een Vibernum Davidii, glanzend donkergroen met kleine roze bloemetjes. In overleg met Josje werden goede standplaatsen gezocht voor deze stevige winterharde jongens! En wie mocht/moest weer flinke gaten graven? Juist: noeste werker Jan-Willem! Nu we toch zo botanisch bezig zijn; Josje weet hele bijzondere Triliums te staan! In het ‘menu van de dag’ was steeds sprake van ‘fatsoeneren’, nou da’s echt een werkwoord! Meta en Tineke deden na het serveren van veel koffie met veel cake nog gauw de vaat en de Kate. Allemaal bedankt, namens de Dieptetuin.
 
De volgende werkochtenden in de mooie meimaand: zaterdag 6, vrijdag 12, zaterdag 20 en vrijdag 26.

ps: De prachtige foto's in de 'carrousel' boven aan de pagina werden ons toegestuurd door Marion Brunott die gelukkig nog regelmatig langs komt, ook om foto's te maken dus!

Afgelopen zondag werd dit 7-jarig communicantje met haar familie en fotograaf in een rose stretched Hummer naar de tuin gebracht voor een fotoreportage. Een prachtige jurk met forse sleep!

Kees herplaatst enkele planten, geassisteerd door Nel en Willem.

Zoals bij meerdere planten het geval is, heeft de buxus rond de vijver ook zichtbare vorstschade opgelopen.

Die den lijkt het niet te gaan redden.

Yvonne trakteert op marmercake en Meta en Tineke hebben de koffie erbij klaar. Waar hangt die koffiebel ook weer?

Omdat het rond half tien nog zo regende heeft Meta gezellig binnen de tafel gedekt.

Kijk, Kees zit buiten want kon zijn modderlaarzen niet meer uitkrijgen.

Compostmeester Ad heeft de composthopen weer helemaal omgeschept. Stoer werk!

Lucie en Gerda hebben nieuwe plantjes gekocht voor de border bij de entree en overleggen met Josje wat waar het beste kan worden geplant.

Dezelfde dames lopen gedrieën ook de borders nog even na op onregelmatigheden.

Daarbij constateren ze tot hun spijt dat de nieuwe Caryopterissen de koude niet hebben overleefd. 

Als je er maar niet in glijdt, Ton. Het water is nog geen 8 graden!

Onze aalbes 'Jonkheer Van Tets' gedijt inmiddels zo goed in de nursery, dat hij spoedig een plekje kan krijgen in de echte tuin.




zaterdag 22 april:

In de Nieuwsbode van deze week wordt een mooi beeld geschetst van de Vrienden van de Dieptetuin: hardwerkende vrijwilligers, die trouw komen en het samen gezellig hebben. En als elke werkochtend bleek ook nu: dat is helemaal waar! We waren met niet minder dan twintig mensen, er werd flink aangepakt en we vierden zelfs een meervoudige geboorte, die van de jonge eendjes in onze vijver. Die zijn overigens hun moeder gevolgd naar een veiliger plek. De Dieptetuin biedt veel geborgenheid aan mensen, maar voor eendjes-net-uit-het-ei zijn er ook gevaren, zoals katten en onze vaste reiger.
 
Vandaag werd er weer veel gewied, door Jaco en Nel overal, door Joyce bij de Valk en door Agnieta, Margreet, Loes en Lucie in hun ‘eigen’ bordertjes, die er dan ook erg netjes uitzien. Kees was druk bezig om tere nieuwe aanplant te bevrijden van woekerende buren, maar hij heeft ook andere talenten. Met een lekker sopje heeft hij de informatieborden en het toegangshek schoongemaakt! Ad verrichte belangrijk en zwaar werk achter de schermen, waar de composthoop moest worden omgeschept. Henny ontfermde zich weer over de spiegels in het gazon, en Jan van Schoffelaar wiedde staand. Jan-Willem en Gerda hebben het Lampenpoetsersgras verpoot en de Rododendrons van extra compost voorzien. Janneke en Maarten kruiden een hoop onkruid weg en Ton nam weer de vijverrand onder handen, een taaie klus. Tineke en Meta zorgden voor heerlijke koffie en een propere Kate, Yvonne en Reina verhoogden de gezelligheid en Loeki maakte weer aantekeningen voor dit verslag. Ieder z’n specialisme dus, maar met een mooi gezamenlijk resultaat. Daarvoor kregen we via Ton de complimenten van bezoekers met kennis van zaken, nl. van twee hoveniers die zijn verbonden aan het Arboretum in Doorn. Die incasseren we graag!
 
We kunnen er opnieuw tegenaan op de komende werkochtenden in april en mei: vrijdag 28 april en 6, 12, 20 en 26 mei.

Een halve pagina werd deze week aan ons jubilerend initiatief besteed in de Nieuwsbode.

In het zonnetje was het goed te doen op deze frisse voorjaarsdag.



De eerste paardenbloemen steken de kop op. Een mooie plaag?

Agnieta houdt de ontwikkeling van de door haar geadopteerde border minutieus in de gaten.


Bij gelegenheid van de geboorte van de eendenkuikens trakteren de koffiedames op beschuit met muisjes. Leuk idee!

Zo'n 20 vrijwilligers trotseerden de voorjaarskou om de tuin verder te fatsoeneren.

Eén tulp maakt nog geen Keukenhof.

Jan neemt zijn petje af voor Gerda. Jan is de enige die mag schoffelen in onze borders, omdat zoals hij zegt hij 'wel weet hoe dat moet'.

Verticale spiegeling van Ton met zijn effectieve onkruid-staalborstel.

Een stukje Keukenhof in de Dieptetuin.


zaterdag 8 april:

Fijn tuinweer, vonden ook: Meta, Maarten, Gerda, Loes, Jan Willem, Joyce, Josje, Kees, Hennie, Nel, Hanny, Ton, Barbara, Tineke, Agnieta, Jackie en Loeki. Agnieta, onze taalvirtuoos, vatte het ‘menu van de dag’ geestig samen: ‘Order de border!’ Die slogan kunnen we er wel in houden, voor het hele seizoen! Vandaag werd er in elk geval massaal gehoor aan gegeven, zowel in de beneden- als in de bovenborders. Beneden ging Nel ongewenste Aronskelken te lijf en honderden mini-esdoornplantjes, en ook tegen Kees was geen onkruid gewassen. Hanny haalde manden vol blad uit de oostelijke bovenborders en Gerda en Jan Willem waren daar bezig met het verplanten van grote pollen Lampenpoetsersgras. De bedoeling is dat deze mooie grassen het net zo goed gaan doen als die in de westelijke bovenborder voor het zo gewenste spiegeleffect. Loes bekommerde zich om de door haar aangeplante gele Primula’s, nu prachtig in bloei en ook nog welriekend. Ooit heeft zij een klein polletje van deze variant meegenomen uit Amerika, en nu is-ie thuis in de tuinen van iedereen die Loes kent! Joyce heeft boven Santolina’s aangeplant, haar verzoekplant. Die gaan zorgen voor een heel decoratief accent: ‘n hoop bolvormige bloemetjes, heldergeel afstekend tegen grijsgroen blad.
 
En er zijn altijd mensen die niet binnen de perken zijn te houden: Hennie, die weer zittend de zogenoemde spiegels van buxussen en taxussen op het gazon fatsoeneerde, Barbara die fanatiek aan ‘t wieden was bij de vijver, en Ton die de grasrandjes bij de vijver aan ‘t afsteken was. Dat laatste werk is zwaar, tijdrovend en geestdodend, maar zóóó nuttig, dus hulde voor hardwerkende Ton. Zoals wel vaker liep Josje keurend en speurend rond: groeit en bloeit alles wel volgens plan? Ook heeft zij overal geplastificeerde naamplaatjes neergezet. Leerzaam voor iedereen! Josje heeft ook ‘alarmcode rood’ afgekondigd, want er is een invasieve en expansieve exoot gesignaleerd, vlakbij de regenton: de Japanse Duizendknoop, met zijn meterslange wortelstokken. Een lelijke plant is het niet, met rode stengels, heldergroene bladeren en trosvormige witte bloemetjes. Toch moet-ie stevig aangepakt worden, want het is een enorme woekeraar. En ook voor hem geldt: if you can’t beat him, eat him! De stelen zijn eetbaar; je kunt ze koken als rabarber.
 
Komt allen naar de volgende werkochtenden in april: zaterdag 22 en vrijdag 28

Gisteren kwam traditiegetrouw de palmpaasoptocht van de Vrije School weer door de tuin.

Zowel beneden als boven in de tuin wordt er flink aangepakt.

Houdt dit mannetje weer de wacht voor een nest in de buxussen? We zullen het zien!!

Ook Ton had onmiskenbaar problemen met het droge zandgebak!

Het fotoboekje uit eind jaren '70, dat ons is geschonken, wordt met belangstelling en verwondering doorgebladerd. Zie foto's ook hier.

Jackie heeft de regenton weer netjes opgeknapt!

Achter de tulp staat 'Chris', onze vijg met veelbelovende groene knoppen. De winter doorstaan!



vrijdag 31 maart:

Wel 22 vrijwilligers kwamen vandaag in de tuin werken. Wat een opkomst! Willem, Ad, Margreet, Maarten, Loeki, Hanny, Agnieta, Pieter, Jackie, Nel, Jan-Willem, Ton, Loes, Jaco, Josje, Gerda, Tineke, Meta, Barbara, Reina, Ad en Hennie hebben genoten van het mooie weer, de gezelligheid van de groep en de ontluikende tuin. Er zijn al heel veel bolletjes en plantjes in bloei en vandaag zijn er ook veel nieuwe plantjes geplant. Dat is natuurlijk leuk werk, want je ziet direct resultaat. We zagen ook héél goed resultaat bij de grote voorjaarsschoonmaak van de banken en van de buitenkant van de Kate. Een extra pluim voor Ton voor deze megaklus! Zondag 2 april is de eerste openstelling voor het publiek. Nou, de mensen zullen niet teleurgesteld worden als ze een rondje komen doen. Onderstaande foto’s geven een goed beeld.

De volgende werkochtenden zijn: 8, 22 en 28 april.

Josje en Gerda hadden vóór half tien de nieuwe plantjes daar gezet waar ze ingegraven konden worden.

 De nieuwe plantjes, het plantenboek en het beplantingsschema bij de hand.

Ad en Agnieta verstoppen zich achter de vlinderstruik.

Een bedrijvigheid zoals het hoort bij de opening van het seizoen.

Een vlaggetje bij de jonge plantjes, zodat we die extra water kunnen geven.

Nel had de slag van het aanplanten heel goed te pakken.

Niet alleen de banken, ook de vuilnismanden kregen een schoonmaakbeurt van Jackie.

Hanny heeft nauwelijks plek om te staan tussen alle opkomende planten.

Een verdwaalde graspol werd vervangen door deze veel elegantere helleborus.

Een opkomst die past bij dit uitzonderlijk mooie voorjaarsweertje.

Naast cupcakes en appeltaart doen de vrijwilligers zich tegoed aan de eerste paaseitjes.

Tineke heeft met Ad besproken welke boom er nog uit moet!

Daar moet iets aan de hand zijn.

En ja hoor, wat drijft daar nou met een lijntje naar de bodem van de vijver.

Oh, het is een parend stelletje padden, waarvan de eiersnoer zich achter hen op de bodem voortsleept.